|
MIST
Het ontwaken hangt als een mist om je heen. De onzekerheden van de dag zijn nog onbereikbaar.
Gedachten condenseren, maar concreet is er nog geen. De hoop sluimert in je hart, maar de twijfels zijn daar.
OCHTENDECHO
Langzaam begint de ochtend te ontdooien Schel geschetter, de zenuwachtig roep van een merel, Eenzaam nog, verwarrende ritmiek, Een echo in de stilte
Sneeuwwitte bomen tekenen scherp in de donkere nacht Een fotonegatief dat langzaam kleur ontvangt
Maar steeds sneller zet de zon zijn kracht in Een wolk van gekrakeel, een zwerm met kraaien trekt het ochtendglooien voort Duisternis ontwijkt, de echo is doorbroken Een nieuwe dag is geboren.
Meer poezie →
|